Wereldwijd wordt veel onderzoek naar bekkenpijn gepubliceerd. Op deze pagina vermelden we de conclusies van recente Engelstalige onderzoeken met betrekking tot  de diagnostiek  tijdens en na de zwangerschap. Bent u geïnteresseerd dan volgt u de link van het abstract of naar het gratis online artikel.

Uitgebreide, aanhoudende bekkenpijn en langdurige klachten zijn de sterkste voorspellers van chronische klachten. Omdat uitgebreide pijn geassocieerd is met peripartum bekkenpijn kan bekkenpijn bijdragen aan langdurig ziekteverlof of AOW. Een screeningtool moet ontwikkeld worden om vrouwen die risico lopen op zwangerschapsgerelateerde bekkenpijn te kunnen opsporen, zodat vroege interventie mogelijk is.

‘This study is unique as it is one of few long-term follow-up studies following women with PPGP of more than 11 years. The results show that spontaneous recovery with no recurrences is an unlikely scenario for a subgroup of women with PPGP. Persistency and/or duration of pain symptoms as well as widespread pain appear to be the strongest predictors of poor long-term outcome. Moreover, widespread pain is commonly associated with PPGP and may thus contribute to long-term sick leave and disability pension. A screening tool needs to be developed for the identification of women at risk of developing PPGP to enable early intervention.’

full text Bergström et al, 2017

Psychologische stress aan het einde van een voldragen zwangerschap en in de periode na de bevalling komt vaak voor en is vooral geassocieerd met stress tijdens zwangerschap en met pariteit (aantal kinderen dat een vrouw gebaard heeft). Geadviseerd wordt om al vroeg in de zwangerschap, en met regelmaat tot aan de bevalling, de mate van stress goed te evalueren. Informatievoorziening en steun van professionals kan de negatieve impact op de gezondheid van moeder en kind verminderen of tegenhouden.

‘Psychological distress at the end of a full-term pregnancy and in the postpartum period occurs frequently and was associated mainly with stress experienced during pregnancy and parity. It is advisable to perform proper assessment of stress and significant psychological distress at the early stage of pregnancy and repeatedly later on until delivery. Information and support from professionals can help to decrease and prevent their negative impact on maternal and fetal health, as observed in the current evidence.’

abstract Lorèn-Guerrero et al, 2017

Loopsnelheid beinvloedde de middelpuntverplaatsing en snelheid parameters, en loopsnelheid maakt het effect van zwangerschap op de verschillende parameters mogelijk. Bekkenpijn had alleen invloed op de staplengte. Het looppatroon van zwangere vrouwen met bekkenpijn was gelijk aan dat van gezonde zwangeren maar verschilde van het looppatroon van niet-zwangere vrouwen.

‘Gait speed influenced COP displacement and velocity parameters, and gait velocity potentiated the effect of pregnancy on the different parameters. Pelvic girdle pain had an influence on COP anteroposterior length only. With COP parameters being only slightly modified by PGP, the gait of pregnant women with PGP was similar to that of healthy pregnant women but differed from that of nonpregnant women.’

abstract Kerbourc’h et al, 2017

Bekkenpijn en Lage Rugpijn moeten vroeg in de zwangerschap worden aangepakt om zowel individuele pijnklachten als het risico op chronische pijnklachten te verlagen.

‘Most women did not report any sick leave or sought any healthcare due to PLBP/PGP the past 6 months at Q3. However, women with ‘continuous’ PLBP/PGP 14 months postpartum did report a higher prevalence and degree of sick leave and sought healthcare to a higher extent compared to women with ‘recurrent’ PLBP/PGP at Q3. Women with more pronounced symptoms might constitute a specific subgroup of patients with a less favourable long-term outcome, thus PLBP/PGP needs to be addressed early in pregnancy to reduce both individual suffering and the risk of transition into chronicity.’

full text Bergström et al, 2016

Diagnostiek van lage rug/bekkenpijn moet vroeg in de zwangerschap en snel na de bevalling gedaan worden om vrouwen te herkennen die risico lopen op chronische pijnklachten. Tien procent van de vrouwen, die in de zwangerschap bekkenpijnklachten hadden, bleek tot 11 jaar later nog ernstige gevolgen te ondervinden. Een aantal positieve provocatietesten en eerder ervaren lage rugklachten kan deze vrouwen identificeren.

‘This unique long-term follow up of PGP highlights the importance of assessment of pain in the lumbopelvic area early in pregnancy and postpartum in order to identify women with risk of long term pain. One of 10 women with PGP in pregnancy has severe consequences up to 11 years later. They could be identified by number of positive pain provocation tests and experience of previous LBP. Access to evidence based treatments are important for individual and socioeconomic reasons.’

full text Elden et al, 2016

Pijnlocalisatie in combinatie met uitslagen van de P4 en ASLR testen zijn relevant om aanwezigheid van bekkenpijn bij zwangere vrouwen te kunnen evalueren.

‘The objective of this cross-sectional study was to explore the associations between pain locations, responses to the posterior pelvic pain provocation (P4) test, responses to the active straight leg raise (ASLR) test and disability in late pregnancy. 283 women in gestation week 30 (mean age 31.3 years; 59% nullipara) completed a questionnaire (including pain drawing and Disability Rating Index, DRI). Women with PGP were more afflicted than the women with LBP and those without PGP. Highest DRI score was reported by women having combined symphysis pain and bilateral posterior pain. The multivariate analyses showed that results from P4 and ASLR contributed independently to DRI. Taken together, pain location combined with responses to P4 and ASLR tests are relevant when evaluating affliction in pregnant women with possible PGP.’